« De rol van vlees in een duurzame landbouw | Hoofdmenu | Ook de trein kan zuiniger »

11 juni 2016

Reacties

Feed U kunt deze conversatie volgen door in te schrijven op de reactiefeed van dit bericht.

Rijkert Knoppers

(1)

Kijk, er is nog beschaving! Succes Alta Via Travel Books!

Rijkert Knoppers

Wim van Bokhorst

(2)

Leuk! Ik dacht dat ik de enige was. Nog nooit in een verkeersvliegtuig gezeten. Vorig jaar op m'n 58e wel voor 't eerst gevlogen in een zweefvliegtuig. Net als Dirk ook niet primair voor 't milieu, maar er is nog zoveel dichterbij wat ik nog niet heb gezien en beleefd. Toen de kinderen nog klein waren gingen we al met de fiets 'op safari'. Per kruispunt mochten zij beslissen welke richting. Heel avontuurlijk en verrassend! Nu doen we dat zelf nog steeds vaak, maar dan met een kampeerbusje. Als je de voordeur dicht trekt is het ontspannen al begonnen. Vakantie = leegte ;)

Rens Verpaalen

(3)

Ik ben helaas al aardig verpest. Maar HOEF niet zo nodig 'weg'; alles wat op de één of andere manier interessant, mooi en/of 'zomaar' plezierig is kun je om de hoek vinden. En de mensen-dichtbij zijn minstens even plezierig als de mensen ver-weg.

Ja, ik ben vroeger met mijn kinderen naar Ibiza geweest. Ja, 't was leuk. Maar lag dat nou zozeer aan Ibiza ? Volgens mij konden we ons gewoon goed vermaken. En/of we waren gauw tevreden.

Ja, ik woon sinds mijn vijfenzestigste in Frankrijk. En 't is er zonnig. En prachtig. En er is nog veel 'vrije' (natuur)ruimte. En ik heb van mijn (enorme) tuin een paradijs gemaakt, waar intussen massa's familieleden en vrienden van komen mee-genieten. In de tien jaar dat ik hier woon ben ik één keer 'n week weg geweest : samen met mijn vrouw in ons autootje op vakantie naar de streek van de Katharen. Heerlijk. En al even heerlijk om weer terug te zijn. En weer bezig te zijn met 't hakken van m'n eigen brandhout.

Binnenkort gaan we weer terug naar Nederland. Mijn vrouw denkt dat de (klein-)kinderen ons nodig hebben. Ik heb erg opgezien tegen die stap. Zal de buren en vrienden van hier missen. Maar na wat gewroet in die kleine hersentjes van me ben ik tot de konklusie gekomen dat ik straks weer even tevreden kan zijn in 'n huisje met 'n (hopelijk niet àl te klein) tuintje in 't dan weer nieuwe kikkerlandje. En genoeg dingen om me mee bezig te houden. Misschien dan eindelijk 'n velomoniel ? En... dan hoef ik ook geen hout meer te hakken! Liefs

Irma

(4)

Herkenbaar. Nu 48jaar en denk er net zo over. Zelfs de eigen provincie heb ik nog niet eens helemaal beleefd. Woon aan de voet van het grootste en mooiste weiland van de wereld, de Waddenzee. Krijg je nooit genoeg van. In 20 minuten ben ik er. Prachtig.

Controleer uw reactie

Voorbeeld van uw reactie

Dit is slechts een voorbeeld. Uw reactie is nog niet ingediend.

Bezig...
Uw reactie kon niet worden ingediend. Fout type:
Uw reactie werd opgeslagen. Reacties worden gemodereerd en zullen pas zichtbaar worden als ze door de auteur zijn goedgekeurd. Nog een reactie achterlaten

De letters en cijfers die u invulde kwamen niet overeen met de afbeelding. Probeer opnieuw.

Als laatste stap voor uw reactie wordt gepubliceerd, gelieve de letters en cijfers in te vullen die die u ziet in de afbeelding hieronder. Dit voorkomt dat automatische programma's reacties achterlaten.

Problemen met het lezen van deze afbeelding? Alternatief bekijken.

Bezig...

Laat een reactie achter

Reacties worden gemodereerd en worden pas zichtbaar als ze door de auteur zijn goedgekeurd.

Uw informatie

(Naam is verplicht. E-mail adres wordt niet getoond bij de reactie.)

Abonneer

De Hefboombijl