Deel 1 / Deel 2
De velomobiel en de elektrische fiets zijn twee technologieën die de beperkte actieradius van de fietser vergroten -- de eerste door het optimaliseren van de aerodynamica en de ergonomie, de tweede door de ondersteunende trapkracht van een elektrische motor gevoed door een batterij.
De elektrische velomobiel combineert beide benaderingen en drijft daarmee de actieradius van de fietser naar het toppunt. De fiets kan ook op langere afstanden de rol van de auto overnemen.
Lees meer "De elektrische velomobiel: bijna even snel als de auto, maar 80 keer zuiniger" »
Wie over goede fietsbenen beschikt, heeft steeds meer jobs voor het oprapen. Het aantal bedrijven dat vrachtfietsen inzet, groeit snel. Uit een aantal verkennende studies blijkt dat minstens een kwart van het goederenverkeer binnen de stad per vrachtfiets zou kunnen gebeuren. Met speciale verdeelcentra, grotere voertuigen en elektrische trapondersteuning kan dat aandeel verder oplopen.
De vrachtfiets is in de stad minstens even snel als de bestelwagen en veel goedkoper in gebruik. Dat geeft een sterke economische impuls om de bestelwagen aan de kant te laten. Ook voor het verlenen van diensten biedt de vrachtfiets een aantal belangrijke economische voordelen.
Een fiets met elektrische trapondersteuning zou ervoor kunnen zorgen dat meer mensen besluiten hun auto voortaan te laten staan. Dat geldt met name voor wie een heuvelachtig parcours aflegt en/of liever niet bezweet op het werk aankomt. Enige probleem is de batterij. De productie ervan kost aardig wat energie en milieuvervuiling. Bovendien moet ze regelmatig vervangen worden, wat de kosten flink opdrijft. De 22-jarige student Maxwell von Stein bouwde een alternatief dat die nadelen niet heeft: een fiets met een vliegwiel in plaats van een batterij.
Lees meer "Fiets met trapondersteuning gebruikt vliegwiel in plaats van batterij" »
De mogelijke toepassingen van pedaalkracht gaan die van de fiets als transportmiddel ver te boven. Tijdens de jaren 1970 werd er veel onderzoek verricht naar energiefietsen die op een mechanische manier een groot aantal industriële machines, huishoudtoestellen en landbouwwerktuigen konden aandrijven.
Als dat onderzoek zou worden verdergezet, aangevuld met de kennis en materialen van vandaag, kan de stationaire fietsmachine een belangrijke rol spelen bij het uitbouwen van een duurzame energieproductie.
Een pedaalaangedreven krachtbron in huis kan een waardevolle aanvulling zijn op andere hernieuwbare energiebronnen zoals zon en wind.
Daarbij moet wel beseft worden dat het opwekken van elektriciteit erg inefficiënt is en dat het mechanisch aandrijven van apparaten (indien mogelijk) de voorkeur geniet. Hieronder vind je een verzameling links naar plannen voor de bouw van energiefietsen waarmee je elektriciteit en/of mechanische energie kan opwekken.
Niet alle handleidingen zijn gratis, en geen enkele is in het Nederlands. Maar wie een aantal bronnen combineert, de tekeningen bestudeert en een beetje creatief is, kan zowat alles bouwen wat hij of zij wil. Kunnen lassen is handig, maar geen vereiste (je kan ook bouten gebruiken). Mensen die fietsmachines gebouwd hebben of daar mee bezig zijn: foto's van jullie creaties zijn altijd welkom - stuur ze me via e-mail en ik zet ze mee in de reacties.
Al trappend elektriciteit opwekken is goed voor je conditie, maar het ecologische voordeel is zeer twijfelachtig.
Hoewel het menselijk lichaam niet erg efficiënt is in het omzetten van brandstof (voedsel) in energie, is dat niet het vraagstuk dat we hier willen aankaarten: mensen moeten nu eenmaal bewegen om gezond te blijven, en dus kunnen we die energie evengoed aanwenden om apparaten aan te drijven.
Het probleem is de moderne benadering van de technologie, die resulteert in weliswaar praktische maar bijzonder inefficiënte machines. In feite doe je met een energiefiets niets meer dan het opwekken van de energie die nodig was voor de productie van de batterij.
Ligfietsen met een "koetswerk" wekken een bevreemdend effect op. Ze zien er vaak even snel uit als een racewagen, maar dat zijn ze natuurlijk niet. Wel zorgen de ligpositie, het minimaal gewicht en de uitmuntende aerodynamica ervoor dat het voortstuwen van een "velomobiel" drie tot vier maal minder kracht vergt dan het rijden met een gewone tweewieler. Die hogere efficiëntie kan worden omgezet in comfort, maar ook in een hogere snelheid en grotere afstanden. Een geoefend "velomobilist" haalt een kruissnelheid van 40 kilometer per uur. De fietsraket is daarmee een uitstekend alternatief voor de auto, speciaal bij tegenwind en regenweer.
Lees meer "De velomobiel: hightech fiets of lowtech auto?" »
De Nederlandse Whike (rechts) en de Amerikaanse Pterosail (links) zijn ligfietsen die bij een stevige wind helemaal geen trapkracht meer nodig hebben. Bij een lichtere bries ondersteunt het zeil de inspanning van de fietser. Het concept van beide driewielers is gelijk, maar de uitvoering is verschillend. Het tuigage van de Pterosail lijkt meer op dat van een zeilboot, dat van de Twike heeft meer weg van dat van een windsurfplank.
Windaangedreven fietsen werken natuurlijk niet in dichtbebouwde steden, maar kunnen wel handig zijn voor het vervoer tussen steden en op het platteland. Is er geen of niet voldoende wind, dan kan je uiteraard gewoon trappen. Zelfs als de mast en het zeil rechtop blijven staan, levert dat nog altijd minder luchtweerstand op dan in het geval van een gewone fietser.
Als tegengewicht voor de dagelijkse stroom nieuwsberichten over zogenaamd groene elektrische voertuigen brengt Lowtech Magazine nog maar eens een echt milieuvriendelijk alternatief: de "footbike" of "kickbike", een fiets zonder trappers, de opvolger van de autoped of de step. Een efficiënt vervoersmiddel voor de drukke binnenstad.
Laatste reacties